علاج قرحهء كليه قبل از هر چيز بيمار تا قرحه در كليه دارد بايد از جماع كردن دورى جويد . جماع زيان آورترين عمل براى بيمارى است كه قرحه در كليه دارد . از حركت زياد و ورزش كردن بپرهيزد و به ماساژ اكتفا كند ، كه ماساژ خون را به سوى بدن جذب مىكند و در علاج قرحه مفيد است . دارو در درجهء سوم اهميت قرار دارد . اگر تشخيص دادى كه قرحه زياد بدخيم نيست ، داروهاى ميانگين در تندمزاجى و كم‌مزاجى كه زداينده و خشكاننده هم باشند ، استعمال كن و دقت كن كه دارو گزش نداشته باشد . اگر تشخيص دادى كه قرحه بدخيم است ، بايد داروى نيرومند و اثربخش‌تر به كار ببرى كه چرك و پليدى را بشويد و قرحه را بخشكاند تا ديگر چركالود نشود . بعد از آن داروهاى گيرنده‌تر و بازدارنده‌تر تجويز كن ! داروهاى مانند : اقاقيا ، افشرهء شنگ . شايد نياز به استعمال شبت و امثال شبت باشد كه نگذارد مادهء خلط بدجنس به جاى قرحه بريزد . هرگاه قرحه پاك از آلايش و خشك شد و نگذاشتى مادهء خلط بد در آن ريزش كند ، بيمار شفا يافته است . در هر دارويى كه در علاج قرحهء كليه تجويز مىكنى ، بايد داروى چسبان از قبيل : نشاسته ، كتيرا و صمغهاى سردمزاج با آن مخلوط باشد . داروى داراى خاصيت چسبندگى ، قرحه را از پوست‌اندازى در اثر آنچه از مواد كه بر آن مىگذرد ، بيمه مىكند . همچنين داروى داراى خاصيت چربى مانند لاك اگر با وسايل معالجه باشد خوب است ، كه لاك و امثال آن محافظ گوشت اندام مىشوند و بلكه گوشت هم مىرويانند . از چنين داروهاى داراى خاصيّت چسبندگى و چربى مثانه هم - كه همسايهء ديوار به ديوار و وابسته به كليه است - استفاده مىبرد . همين داروها سبب بستن سر قرحه مىشوند و قرحه را آمادهء معالجهء مرحلهء نهايى مىسازند . همچنين بايد داروهاى علاج قرحهء كليه با داروهاى ادرارآور نرمى بخش نيز مخلوط باشد كه اين داروها را به سرمنزل مقصود برسانند . هرچند داروهاى ادرارآور خود با حالت قرحهء كليه ناسازگارند و درد برمىانگيزند ، امّا براى رسانيدن دارو به جاى مطلوب مورد نيازند . ممكن است اگر منظور تسكين درد باشد ، داروهاى مخدر از قبيل : خشخاش ، بنگ ، ثمر مهرگياه ، افيون و شوكران را با داروى علاج قرحهء كليه مخلوط كرد ، كه داروى مخدر علاوه بر تسكين درد ، خشكانندهء قرحه و بازدارندهء ورود مواد به درون قرحه مىشوند . اگر ديدى كه چرك و كثافت در قرحه جمع شده است ، چنان داروى زداينده‌اى به بيمار بده كه تا اندازه‌اى ادرارآور هم باشد . مثلا : شكراب يا عسلاب را با برخى از بزرها بخورد ؛ كه بيمار را ادرار دهد و قرحه را بشويد . بعد از آن داروهاى خشك كن ( رطوبت برچين ) را با داروهاى تناولى مخلوط كن ! البته اين در شرايطى لازم است كه قرحه بسيار بدخيم نباشد . داروهاى خشك كن كه براى علاج قرحهء نه بسيار بدخيم كليه بايد با داروهاى تناولى مخلوط